கடல்பெண்ணே
ஏன் இந்த கோபம்
கரையின் மீது
அலையாய் வந்து
தாக்குகிறாய் !
உன்னுடைய
காதலனை காணவில்லை
என்பதனால் !
கண்ணீரை பெருக்கி
சோகம் கொண்டு
பொங்கி எழுகிறாய் !
அமைதி என்றும்
உனக்கில்லையா
மக்களின் மீது
காட்டிவிடாதே
உனது கோபத்தை
கருணைக் கொள்
அவர்களின்மீது !
உன்னை கறைபடுத்தும்
அவர்களை மன்னித்துவிடு !
வறுமை
கண்களில் நீரில்லை
கடுகளவும் உணவில்லை
உடம்பில் வலுவுமில்லை
உணர்வுகளுக்கு இடமில்லை
காதல் கதையில் மட்டுமே
சாதலை நோக்கி பயணம்
சாதனை எண்ணமிருந்தாலும்
சாத்தியமாக இடமில்லை
உறவுகள் வெறுக்கின்றன
உள்ளதை மறைக்கின்றன
காணும் இடமெல்லாம்
காட்சிகள் மறைகின்றன
ஏன் இந்த
நிலையென எனும்பொழுதே
மரணத்தின் பிடியில்
மங்கின ஒளியாக நான் !
இனியவளே
தென்றலின் குளுமை
அவளது வார்த்தைகள்
கருணையின் மழை
அவளது உள்ளம்
அன்பின் அவதாரம்
அவளது பிறப்பு
இன்பத்தின் அருவி
அவளது செய்கை
நிலவின் ஒளியாகும்
அவளது முகம்
சந்தனக்குளம்பின் மணம்
அவளது தேகம்
கொடுத்து சிவந்தன
அவளது கைகள்
அன்றில் பறவையவோம்
நானும் அவளும்
முயற்சி
முயற்சி என்பதனை
முன்னெடுத்து பார் !
முடிவுகளை மாற்றும்
முகம் உன்னுடையது !
முதல் என்றும்
முடிவாக மாறுவதில்லை!
முத்திரை பதிக்கும்
முகவுரை உன்னுடையது !
வாடியநிலை
இதயத்திற்கு மலரை
அளிக்கவில்லை !
முள்ளையாவது
விதைக்காமல்
இருந்திருக்கலாமே !
காணும் இடம்
யாவையும்
கானல் நிலையே !
நடக்கும்
ஒவ்வொரு அடியும்
அனலின் கூடாரம் !
தேடுபவை
எல்லாம்
தோல்வியின் வண்ணம் !
வசந்தத்தின் பார்வையும்
என்மீது
படும்பொழுது
வெப்பத்தையே
உமிழ்கின்றன !
வெற்றி
முள் இல்லாமல்
ரோஜாவை
பறிக்கமுடியாது!
வலி இல்லாமல்
வாழ்க்கையில்
வெற்றி பெற முடியாது !
உண்மை இல்லாமல்
எதுவும்
நிலைபெற முடியாது !
உழைப்பு இல்லாமல்
உயர்வை
அடைய முடியாது !
தண்ணீரில் பிறந்தேன்
கண்ணீரோடு வாழ்கிறேன்
காலங்கள் நகர்ந்தாலும்
காட்சிகள் மாறவில்லை
நிலை
